Pierwszakowe krasnale odkryją Twój talent!

    "Pierwszakowe krasnale..." to nazwa programu komputerowego, powstałego w ramach projektu "Pierwsze uczniowskie doświadczenia drogą do wiedzy", realizowanego w latach 2008-2011. Był to jeden z największych projektów edukacyjnych współfinansowanych ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu społecznego. 
    
    Program "Pierwszakowe krasnale odkryją Twój talent" jest kierowany do dzieci. Opierając się na teorii inteligencji wielorakich Howarda Gardnera ma ułatwiać rozpoznawanie predyspozycji i zainteresowań dziecka. Gra posiada 7 poziomów, natomiast na każdym z nich znajdziemy po 7 zadań związanych z 8 rodzajami inteligencji (inteligencja inerpersonalna i intrapersonalna zostały ujęte wspólnie w jednym zadaniu na każdym poziomie), do wykonania w dowolnej kolejności. Jednak jedynie wykonanie wszystkich zadań na danym poziomie przenosi nas do kolejnego poziomu. 

    Tym, co przede wszystkim zwróciło moją uwagę, po uruchomieniu "Krasnali", a co zaliczam na plus dla programu - to dostęp do poleceń zarówno w wersji pisemnej, do przeczytania, jak i przedstawionych głosowo przez lektora. Ułatwia to zrozumienie poleceń, jak również korzystanie z gry samodzielnie przez dziecko (choć nie każde zadanie może wykonywać bez obecności dorosłego - ale o tym za chwilę). Ponadto polecenia można powtórzyć - odtworzyć, czy wyświetlić ponownie - dzięki czemu unikamy sytuacji, że dziecko nie miało możliwości z dokładnym zapoznaniem się z poleceniem. 

 1) Inteligencja językowa: mocną strona dziecka o tym rodzaju inteligencji jest umiejętność wypowiadania się, opowiadania, rymowania, lubi on słuchać baśni, łatwo zapamiętuje wierszyki i nowe słowa. 

Zadania z tej kategorii polegają m.in. na znajdowaniu rymów na podstawie obrazków, czy uzupełnianiu wierszyka o brakujące słowa. Zaletą tych zadań jest to, że dziecko nie musi potrafić jeszcze czytać, ale opiera swoje odpowiedzi o konkretne słowa na podstawie wizualizujących je - czytelnych obrazków. 

 2) Inteligencja logiczno-matematyczna: dziecko lubi rozwiązywać zadania, łamigłówki, liczyć i planować swój czas, pracuje zawsze w skupieniu. 

 Zadania z tej kategorii to głównie przeliczanie i kategoryzowanie. Zadanie nie wymagały od dziecka znajomości zapisu liczb, a jedynie działań na wizualizacjach konkretnych obiektów. 

 3) Inteligencja przyrodnicza: dziecko interesuje się przyrodą, zna nazwy wielu roślin i zwierząt, chętnie ogląda filmy o przyrodzie, ma swoje zwierzątko, a jeżeli nie – to o nim marzy, uwielbia wyprawy do lasu, parku, na łąkę, interesuje się innymi krajami. 

Tym, co podobało mi się w zadaniach z tej kategorii, było wykorzystanie zdjęć zwierząt i roślin, nie zaś obrazków je przedstawiających. Na minus za to muszę wskazać, że zadania przyrodnicze raczej sprawdzały wiedzę przyrodniczą dziecka, aniżeli określały same predyspozycje. Dziecko musiało m.in. wskazać liść podanego drzewa, kierując się jego wyglądem. Przy pochwalonej przeze mnie stronie wizualnej muszę wskazać mankament dotyczący strony audio - podczas gdy zwierzęta wyglądały realistycznie, nie były rysunkowymi karykaturami, w zadaniu dotyczącycym dopasowania odgłosu wydawanego przez zwierzę dźwięki wydawał... lektor. O wiele atrakcyjniejszym byłoby to zadanie, gdyby wykorzystano nagrania prawdziwych zwierząt... 

 4) Inteligencja muzyczna: dziecko lubi śpiewać, często nuci coś pod nosem, gra na jakimś instrumencie lub marzy o rozpoczęciu nauki gry; łatwo przychodzi mu wyklaskiwanie rytmów, wymyślanie nowych melodii,: wzrusza się ono słuchając muzyki. 

Tu podobnie, jak w przypadku zadań przyrodniczych, rozczarowało mnie wymaganie od dziecka znajomości brzmienia konkretnych instrumentów i rozróżniania na tej podstawie chociażby trąbki od puzonu. Tego typu zadania nie świadczą moim zdaniem o predyspozycjach dziecka, ale o jego konkretnej wiedzy z dziedziny muzyki. Żeby jednak nie było tak gorzko - podobały mi się zadania dotyczące rozpoznawania rytmu czy rozróżniania wysokości dźwięku - były proste i pozwalały w łatwy sposób, niewymagający przygotowania, sprawdzić poczucie rytmu i posiadanie słuchu muzycznego przez dziecko. 

 5) Inteligencja kinestetyczna: ruch stanowi żywioł dziecka: lubi ono biegać, skakać, grać w różne gry, tańczyć, pływać, sprawia mu także przyjemność ręczne wykonywanie różnych rzeczy. 

Zadania z tej kategorii wymagały obecności osoby dorosłej, która weryfikowałaby poprawność wykonania zadania przez dziecko. Znalazły się tu zadania polegające na m.in. skakaniu na jednej nodze, podrzucaniu i turlaniu piłki czy... no właśnie... tańczeniu krakowiaka. O ile skakania czy rzucanie jest tu jak najbardziej uzasadnione, tak samo samo pytanie o to, czy dziecko lubi tańczyć, to zadanie polegające na tańczeniu konkretnego tańca zdaje się znów sprawdzać raczej konkretną umiejętność niewymagającą jedynie podstawowych umiejętności ruchowych, ale określonego przygotowania, znajomości ruchów i figur. 

 6) Inteligencja wizualno-przestrzenna: dziecko chętnie rysuje, maluje, wycina, lepi; kolory i faktury to jego żywioł, lubi ono marzyć o niebieskich migdałach. 

Zadania z tej kategorii związane były m.in. z przejściem labiryntu, szukaniem różnic między obrazkami, czy określeniem położenia przedmiotów w przestrzeni. Wątpliwości wzbudziło we mnie szczególnie jedno zadanie. Na obrazku należało wskazać liczbę zwierząt, które latają. Na rzeczonym obrazku znajdowało się 10 latających koło drzewa pszczół, oraz dzięcioł siedzący na drzewie, natomiast najwyższa dopuszczalna odpowiedź, to 10. Czy na obrazku było 11 latających zwierząt - pszczoły i dzięcioł, czy 10 - same pszczoły, bo dzięcioł siedział na drzewie, a nie latał, czy 1 - sam dzięcioł, no bo przecież pszczoły to owady, a owady to nie... No nie, owady to też zwierzęta. Tak więc minus dla Twórców za znajomość matematyki czy przyrody? 

 7) Inteligencja intrapersonalna: dziecko samo decyduje, w co się chce bawić i jak; lubi patrzeć, jak inni się bawią, ale nie zawsze ma ochotę się do nich przyłączyć. 

    Inteligencja interpersonalna: dziecko lub się bawić w grupie i poznawać nowe koleżanki i nowych kolegów, często przewodzi zabawie, ale dba o to, by wszyscy dobrze się bawili. 

Zadania rozróżniające te dwa rodzaje inteligencji opierały się głównie na wyborze przez dziecko jednego z dwóch obrazków. Jeden z nich przedstawiał jedno dziecko w określonej sytuacji, natomiast drugie - grupę dzieci w podobnej (ale nie tej samej!) sytuacji. W założeniu zadania te miały weryfikować, czy dziecko woli spędzać czas w samotności (ew. z rodzicami), czy z grupą rówieśników. Problem w tym, że w parach obrazków oba obrazki przedstawiały nie dokładnie te same sytuacje. Zadanie pierwsze - dziecko na huśtawce vs grupa dzieci na karuzeli. Inne zadanie w tej kategorii - dziecko badające przyrodę lupą vs dwoje dzieci patrzących przez lornetki. Czy dziecko wybierze pierwszy obrazek dlatego, że jest typem samotnika, czy dlatego, że woli huśtawkę od karuzeli, lub woli poznawać lupą to, co bliskie, a nie lornetką to, co daleko? 

    Uzyskiwane wyniki przedstawione są w formie czytelnego wykresu, uwzględniającego wszystkie wymienione rodzaje inteligencji i aktualizującego się po każdym wykonanym zadaniu. Istotna wydaje się notka zamieszczona przy wykresie, wskazująca na wagę oddziaływań wychowawczych i dydaktycznych oraz możliwość (a raczej powinność) ich stymulowania. Warto pamiętać, że program "Pierwszakowe krasnale..." nie ma charakteru diagnostycznego. Stanowić może jednak przydatne narzędzie dla pedagoga lub rodzica, by w atrakcyjny dla dziecka sposób zdobyć informacje nt. jego zainteresowań czy preferencji. Poparte powinno być to jednak dodatkową obserwacją i rozmową z dzieckiem na temat jego zainteresowań.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Pedagogiczne inspiracje